COLUMN – Drie weken geleden zat ik nog in een bioscoop in Barcelona. Ik moest even mijn boek ontvluchten: mijn roman Toonbeeld zou bijna verschijnen en thuis waren er teveel verplichtingen. Op het doek zag ik Cumbres Borrascosas, de Spaans ondertitelde Wuthering Heights. Emily Brontë plaatste haar verhaal op de woeste heidevelden van Yorkshire. Met wind die over het grillige land jaagt, tragische liefdesgeschiedenis, verborgen lusten: een echte gothic novel, het snijpunt van horror en romantiek.

Nu ben ik weer terug in Wageningen, waar voorjaarsstormen door de bomen trekken. Geen Yorkshire misschien, maar de heide en moerassige uiterwaarden fluisteren soms dezelfde verhalen.
Toonbeeld werd gepresenteerd in een oud koetshuis aan de Dijkstraat, waar kunstenaars en notabelen theedrinken en een taartje prikken, in een “Salon”, met lichte muziek en poëzie. Ik keek om me heen naar inteelt Wageningen: mijn oud-leraar Maatschappijleer was spreekstalmeester. Mijn oud-leraar Nederlands, Marion, zat op de eerste rij naast de oud-leraar Economie – ooit haar collega, nu haar levenspartner. Hoe was dat zo gekomen?
Jarl van der Ploeg was er ook. Hij werkt op de Volkskrant boekenredactie, maar was net als ik begonnen met schrijven in hetzelfde klaslokaal: bij Marion.
Ze kocht mijn boek in de pauze, met de kritische woorden: ‘Het is toch zeker geen gothic novel?’ Dertig jaar geleden, bij mijn mondeling examen, was dat haar kritiek op mijn leeslijst geweest.
In een gothic novel is het verleden nooit voorbij. Het blijft rondwaren in gangen, in portretten aan de muur, in oude gevoelens die nooit een plek kregen. Misschien werkt het in een dorpse stad als Wageningen ook zo. Die middag was de Salon weer mijn middelbare school. Het gebouw is inmiddels verdwenen, maar de rollen zijn gebleven. Er is altijd weer een docent die een vraag stelt, een leerling die zich verdedigt, een pauze waarin we even ademhalen. Alleen is het lokaal groter: het heet nu het leven.

(Gepubliceerd in de Gelderlander)

Over Toonbeeld
Toonbeeld is het tweede deel van horrorcyclus De Portalen van Indigo. Na het uitverkochte eerste deel, De hel van Portier van Mark van Dijk, verschijnt bij Quasis Uitgevers een nieuw hoofdstuk in deze serie waarin verschillende Nederlandse auteurs elk een eigen tijdperk en locatie verkennen binnen dezelfde overkoepelende mythologie. Toonbeeld speelt zich af in het Rotterdam van 1931 en is hier online te bestellen.